Cykl jest próbą dotknięcia chwili, w której życie dopiero się wyłania, nieśmiało poszukując kształtu. Jest nagie, bezbronne, nieporadne, a jednocześnie pełne potencjału i głęboko prawdziwe. Nie wie jeszcze, kim będzie, nie zna granic swojej skóry ani kierunku ruchu – po prostu jest. To moment spotkania niewyobrażalnej siły z onieśmielającą kruchością – pełne mocy, kiełkujące życie przez swą bezbronność niemal ociera się o śmierć.

Myśl o tym, że każdy z nas – i wszystko, co żyje – nosi w sobie doświadczenie tej właśnie chwili, bardzo mnie wzrusza. I choć wydarza się ona tylko raz, jej echo nieustannie powraca – w relacjach z drugim człowiekiem, w zaczynaniu od nowa, w tworzeniu. W każdym z tych momentów pulsuje to samo: niepewność, kruchość i ukryta siła.