Menu

ŚLADY PROSTE

Praca Ślady proste / Simple marks, 2015:
tkanina artystyczna stworzona we współpracy z Anną Królikiewicz, 5,2 x 9,0 m, shibori, rdza
Żyjemy nie tylko w świe­cie myśli, ale także w świe­cie rze­czy. Słowa bez doświad­cze­nia są pozba­wione sensu. V. Nabokov 
Pro­ste ślady, które zosta­wia codzien­ność na nie­ska­zi­tel­nym lite­rac­kim języku potocz­nymi sło­wami i plamy, które zosta­wia potocz­ność na bia­łym obru­sie. Ende­miczny orna­ment będący odbi­ciem inte­rak­cji mię­dzy kobie­cym, żmud­nym, ręcz­nym szy­ciem i męską, ciężką, stocz­niową robotą. Rewers tej ostat­niej, odpad po niej — stoczniowa rdza, jest tu barwą. Koro­zja zostaje wyjęta ze śmiet­nika i wysta­wiona na widok jako orna­ment na obru­sie, który przy­krywa kuchenny stół sta­no­wiący meta­forę roz­mowy, kar­mie­nia, rów­no­ści i rela­cji mię­dzy­ludz­kich. To, co jest bru­dem, staje się narzę­dziem deko­ra­cji, a słowa „deko­ra­cja” i „brud” zostają roz­bro­jone. Wynie­sie­nie obiektu z pry­wat­nej prze­strzeni domu do indu­strial­nej prze­strzeni stoczni i prze­strzeni eks­po­zy­cyj­nej gale­rii wyciera gra­nice mię­dzy publicz­nym a intym­nym, kobie­cym i męskim, sztuką i rze­mio­słem, kolek­ty­wem i jed­nostką. 50 metrów zło­żo­nego mate­riału to cię­żar, ale już roz­wi­nięte i roz­pięte powierzch­nie oddy­chają lekko, deli­katne oddają się ruchowi powie­trza. Pra­co­chłonna tech­nika na monu­men­tal­nej płasz­czyź­nie sta­nowi wyzwa­nie warsz­ta­towe, rezo­nuje z cia­łem, sku­pia w mate­rial­no­ści obiektu wigor ludz­kiego dotyku pod­czas szy­cia. Obiekt wyko­nany jest według mojego projektu przez Mał­go­rzatę Kali­now­ską w tech­nice shi­bori i stem­plo­wa­nia, medium, któ­rym świa­do­mie nawią­zuję do kon­cep­cji fem­mage Miriam Scha­piro i do adap­ta­cji wer­na­ku­lar­nej tra­dy­cyj­nej twór­czo­ści kobiet na potrzeby sztuki femi­ni­zmu pierw­szej fali. Anna Królikiewicz